Closing Time | Дембелская

Ik heb in diverse woordenboeken terug geprobeerd te zoeken wat ‘Dembelskaja’ betekent. Tevergeefs, al is het woord gewoon volop in gebruik. Het lijkt een militair uniform aan te duiden.

Het liedje mag vrolijk klinken door het up-tempo, maar het is zanger Igor Letov van Grazjdanskaja Oborona wel toevertrouwd daar een tekst op te plaatsen waarin de wanhoop aan het leven in doorklinkt.

Explosie aan nieuwe banen dankzij adviezen Borstlap

SATIRE - Politieke partijen bieden tegen elkaar op in hun verwachtingen hoeveel mensen aan het werk geholpen zullen worden dankzij de voorstellen van de commissie Borstlap.

Een commissie onder leiding van oud-topambtenaar Hans Borstlap presenteerde vorige week een verregaand voorstel om een eind te maken aan misstanden rond flexibele arbeidsrelaties. Deze zouden zoveel mogelijk ingeruild moeten worden voor vaste contracten waaruit je ieder moment zonder vergoeding ontslagen kunt worden als je baas maar zegt dat je er niks van bakt.

‘Ons advies verenigt het beste van twee werelden’, zegt Borstlap trots.

Stilte is onze nederlaag

Erger dan vergeten is er wel aan denken en er niet door bewogen worden.

Piotr Cywiński, directeur Auschwitz Memorial, op de Internationale Holocaust Herdenking, 27 januari 2020.

Gisteren was het Holocaust Memorial Day. Van alle bijeenkomsten wereldwijd trok die in Auschwitz-Birkenau zelf de meeste aandacht. De NOS en RTL 4 zonden de bijna 3 uur durende bijeenkomst live uit.

Een aantal sprekers, waaronder enkele overlevenden van de Holocaust, onderstreepten ook hier dat deze herdenking nodig is omdat antisemitisme, nazisme en haat nog lang de wereld niet uit is.

Piotr Cywiński, directeur van het Auschwitz Memorial, vatte dat goed samen:

Maar nu zien we juist gevoelens van haat weer oprijzen. Ook antisemitisme, nazisme, xenofobie. In de donkere dagen van populisme komen al die gevoelens tot leven.

Nooit meer! Hoe dan?

COLUMN - Vandaag vindt in veel landen de Holocaust Memorial Day plaats. In Nederland wordt die elk jaar op de laatste zondag van januari gehouden en het meest opzienbarende nieuws waren de excuses die premier Rutte aan de nabestaanden maakte voor het nalatige gedrag van overheid en burgers tijdens de vervolging van Nederlandse joden.

Beter laat dan nooit. Met iets andere woorden beaamde Rutte dat ook:

Nu de laatste overlevenden nog onder ons zijn, bied ik vandaag namens de regering excuses aan voor het overheidshandelen van toen.

Het vernietigingskamp Auschwitz werd 27 januari 1945 bevrijd en voor zover mensen het niet wisten, werden de gruwelijkheden zichtbaar. Sindsdien wordt bij de vele herdenkingen een “dat nooit meer” eindeloos herhaald.

Het is een herdenking, geen brainstormsessie, maar in de talloze toespraken wordt zelden genoemd wat er concreet voor nodig is om een “dat nooit meer” te realiseren.

Quote du Jour | Het ‘de armen gaan betalen’ frame

Nu de ‘klimaatontkenners’ in veler ogen ontmaskerd zijn openbaart zich in de media een nieuw frame dat ernstige gevolgen kan hebben voor het draagvlak van urgente maatregelen In Social Europe wijst Nathalie Bennett media op hun verantwoordelijkheid het hele verhaal te vertellen.

One such narrative posits that the actions needed to tackle the climate emergency and nature crisis—slashing carbon emissions and our resource consumption—must come at the expense of our quality of life. It suggests that these measures will adversely affect the lives of the poor and vulnerable, particularly communities that are currently reliant on fossil-fuel and resource-heavy industries. You might call it the ‘poor will pay’ assumption.

Dat er bij maatregelen tegen de opwarming van de aarde net als altijd ook sprake is van keuzes, dus dat het ook anders kan, blijft onderbelicht, laat staan dat berekend wordt wat de ‘armen’ zullen moeten betalen als er niet wordt ingegrepen.

The ‘poor will pay’ thesis (…) relies however on a deeper assumption: that politics and economics will continue on the neoliberal course of the past four decades and that the dominance of multinational companies and the financial sector was and will continue to be inevitable, rather than the product of political choices which could be made differently.

 

De zoon van de eeuw

RECENSIE - © Uitgeverij Podium. Boekomslag Antonio Scurati, M. De zoon van de eeuwArtikel 47 van het Statuut luidt: de Kamer van Afgevaardigden heeft het recht om de ministers van de koning te beschuldigen en hen voor het Hooggerechtshof te brengen. Ik vraag formeel: is er iemand binnen of buiten deze Kamer die gebruik wil maken van artikel 47?

Benito Mussolini daagt het Parlement uit. In zijn hand heeft hij het handboek van de Kamer. En hij speurt de banken af. Wie? Het is 3 januari 1924. Een half jaar daarvoor heeft een fascistische knokploeg het socialistische parlementslid Giacomo Matteotti op klaarlichte dag ontvoerd, en doodgeslagen. Kort nadat deze in het Parlement een vlammende aanval had gedaan op de leider van Italië.

Het land was wel gewend aan geweld tussen fascisten en socialisten. Er waren in de voorafgaande jaren al honderden doden gevallen en menige socialistische politicus had de dreun van een knuppel in zijn nek zélf mogen ervaren. Maar moord op klaarlichte dag ging te ver.

Closing Time | Moise Mbiye

Om u op deze zondagmiddag te stichten wordt u toegezongen door dominee Moise Mbiye. In Kongo, waar carrières in de religie en de muziek uitstekend samen gaan, is Moise een begrip, net als zijn vader van wie hij de vakken leerde.

Momenteel zit Moise even in een dipje omdat hij van mishandeling wordt beschuldigd door zijn ex-vriendin, die zelf in een schandaal verwikkeld is vanwege een gelekte naaktvideo. Maar zoals Moise al zingt, het is een kwestie van geduld hebben en vertrouwen op de Heer.

Kunst op Zondag | Curieuze banken

Het laatste deel van de bankentrilogie. Kom er bij zitten en aanschouw de bankjes die we bij de bankstelletjes en buitengewone banken niet kwijt konden.

All the lonely people…

Tommy SteeleEleanor Rigby, 1982.
cc Flickr theodoritsis photostream Eleanor Rigby statue, Liverpool

De krant waar mevrouw Rigby naar zit te kijken is in oktober 2019 gestolen, evenals de naamplaat achter haar hoofd, waarop stond: “Eleanor Rigby , dedicated to ‘All the lonely people…’. De gemeente Liverpool gaat ze vervangen.

Deze mevrouw Rigby is niet de echte Eleanor, maar de eenzame ziel, bezongen door de Beatles. Het beeld is gemaakt door popmuzikant-filmmaker-beeldhouwer Tommy Steele. Ze is beslist niet eenzaam, want vele Beatles-fans en toeristen gaan naast haar zitten om een gedenkwaardige foto te schieten.

De echte mevrouw Rigby krijgt ook zulk bezoek. Ze is in oktober 1939 op 44-jarige leeftijd overleden en ligt sindsdien te rusten op de begraafplaats naast de kerk alwaar John Lennon en Paul McCartney elkaar voor het eerst ontmoet zouden hebben.